डा. केदार कार्की
प्राकृतिक प्रकोपको समयमा सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्महरू बढ्दो रूपमा आवश्यक उपकरणहरू बनेका छन्, जसले वास्तविक-समय सञ्चार, द्रुत सूचना प्रसार, र जनचेतना र सुरक्षा बढाउन सक्षम बनाउँछ। यद्यपि, यी प्लेटफर्महरूले गलत सूचनाको द्रुत प्रसारलाई पनि सहज बनाउँछ, जसले विपद् व्यवस्थापन र जनस्वास्थ्य प्रतिक्रियाहरूलाई उल्लेखनीय रूपमा जटिल बनाउँछ। विपद्को समयमा गलत सूचनाको प्रसारले सार्वजनिक चिन्ता, भ्रम, स्रोतको गलत वितरण, आपतकालीन प्रतिक्रियाहरूको प्रभावकारिता घटाउने र आधिकारिक सञ्चारमा विश्वास घटाउने जस्ता समस्याहरू निम्त्याउन सक्छ।
हालैका वर्षहरूमा, बाढी, भूकम्प, आँधीबेहरी र डढेलो जस्ता प्राकृतिक प्रकोपहरूको आवृत्ति र गम्भीरता विश्वव्यापी रूपमा बढेको छ। अर्थशास्त्र र शान्ति संस्थान (IEP) का अनुसार, १९६० देखि २०२० सम्म प्राकृतिक प्रकोपहरूको संख्या दश गुणाले बढेको छ। यी प्रकोपहरूले समुदाय र व्यक्तिहरूमा विनाशकारी प्रभाव पारेका छन्। उदाहरणका लागि, आपतकालीन घटना डेटाबेस (२०२४) अनुसार, गत दशक (२०१३-२०२३) मा १.७ अर्ब मानिसहरू प्राकृतिक प्रकोपबाट प्रभावित भएका छन्, जसमा ३१९,९३१ जनाको मृत्यु भएको छ र १.९ ट्रिलियन अमेरिकी डलरभन्दा बढीको क्षति भएको छ। प्राकृतिक प्रकोपहरूले धेरै पक्षहरूमा मृत्युदरभन्दा बाहिर मानव जीवनलाई ठूलो क्षति पुर्या एको छ। भौतिक क्षतिको सन्दर्भमा, मानिसहरूले महत्त्वपूर्ण प्रकोप पछि तुरुन्तै आफ्नो सम्पत्ति, पूर्वाधार र सेवाहरू (बिजुली, यातायात, पानी आपूर्ति, र समान) गुमाउँछन्। तैपनि, विपत्तिहरूले प्रायः मानिसहरूको जीवनमा दीर्घकालीन परिणामहरू निम्त्याउँछन् जसमा जागिर गुमाउने, भावनात्मक रूपमा क्षति हुने, आर्थिक मन्दी आउने, चोटपटक लाग्ने र अपाङ्गता हुने जस्ता समस्याहरू पर्दछन्। यसका साथै, विपत्तिहरूसँग सम्बन्धित केही अपरिहार्य अनिश्चितताहरू हुन सक्छन् जस्तै विकसित हुँदै गएको वातावरणीय अवस्था र अप्रत्याशित मौसम परिवर्तनहरूले धेरै दिगोपनका समस्याहरू निम्त्याउँछन्। तैपनि, विपत्ति व्यवस्थापन समुदायले पूर्ण रूपमा तयारी गर्न, प्रभावकारी रूपमा प्रतिक्रिया दिन र विपत्तिहरूबाट सफलतापूर्वक पुन: प्राप्ति गर्न नयाँ र सुधारिएका दृष्टिकोणहरू खोज्नु र अपनाउनु महत्त्वपूर्ण छ।
सामाजिक सञ्जाल (SM) विपद् व्यवस्थापन चक्रको रोकथाम, तयारी, प्रतिक्रिया र पुन:प्राप्ति चरणहरूमा विपद् व्यवस्थापन (DM) गतिविधिहरूलाई सहयोग गर्ने एक बहुमूल्य प्रविधिको रूपमा देखा परेको छ [। यसले दुई-तर्फी सञ्चारलाई सहज बनाउँछ, जहाँ मानिसहरू सूचनाको उत्पादक र उपभोक्ता दुवै बन्छन्। विपद् पूर्व चरणहरूमा, सामाजिक सञ्जाललाई जनतामा छिटो जानकारी फैलाउन प्रयोग गरिन्छ। यसलाई संस्थाहरू र सरकारहरूद्वारा प्रारम्भिक चेतावनीहरू पठाउन र जनतामा चेतावनी जगाउन प्रयोग गरिन्छ। साथै, तयारी चरणमा, सामाजिक सञ्जालको प्रयोगले विपद् तयारी गतिविधिहरू जस्तै निकासी योजनाहरू, स्थानहरू, आदि साझा गरेर र विपद्को बारेमा वास्तविक-समय अद्यावधिकहरू प्रदान गरेर समुदायको संलग्नता बढाउँछ। यसबाहेक, सामाजिक सञ्जालको सर्वव्यापी प्रकृतिले वास्तविक-समय विपद् जानकारी व्यक्तिहरू, सरकारी निकायहरू, मिडिया र गैर-सरकारी संस्थाहरू सहित व्यापक दर्शकहरूसँग साझा गरिएको सुनिश्चित गरेको छ। सामाजिक सञ्जालले संकटका घटनाहरूको समयमा जानकारी, दान, उद्धार अनुरोधहरू र सुरक्षाको लागि विभिन्न सामुदायिक क्षेत्रहरूद्वारा लाखौं अनुरोधहरू पूरा गरेको छ। साथै, पुनर्प्राप्ति चरणमा, सामाजिक सञ्जाल प्रायः समुदायहरूद्वारा सम्पर्कमा रहन, जानकारी साझा गर्न, चन्दा सङ्कलन गर्न र सेवाहरू पुनर्निर्माण गर्न प्रयोग गरिन्छ। उदाहरणका लागि, २०१९-२०२० मा अष्ट्रेलियाली बुशफायर पछि, सामाजिक सञ्जाल चन्दा परिचालन गर्न, पर्यटनलाई प्रोत्साहन गर्न (जस्तै, #HolidayHereThisYear जस्ता ह्यासट्यागहरू), र आर्थिक गतिविधिहरूलाई पुनर्जीवित गर्न (जस्तै, #buyfromthebush जस्ता ह्यासट्यागहरू) प्रयोग गरिएको थियो।
धेरै अनुप्रयोगहरू र फाइदाहरूको बावजुद, DM मा SM को प्रयोग पनि विभिन्न चुनौतीहरूले बाधा पुर्यादयो। विपद् व्यवस्थापनमा SM डेटामा व्यापक र बढ्दो निर्भरताका साथ, भ्रामक जानकारी र अनुचित आचरणको जोखिम अपरिहार्य थियो। थप रूपमा, पहिले छलफल गरिएझैं, मानिसहरूले दीर्घकालीन रूपमा गम्भीर प्रकोपको परिणाम भोग्छन्। तैपनि सबै समुदायका सदस्यहरूले सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्महरूबाट समान रूपमा लाभ उठाउँदैनन्। उदाहरणका लागि, विभिन्न उमेर समूहहरूले प्रविधिलाई फरक तरिकाले बुझ्छन् र प्रयोग गर्छन्, जबकि युवा पुस्ता SM जस्ता नयाँ प्रविधिहरू प्रयोग गर्न बढी कुशल हुन्छन्। केही अवस्थामा, कम सामाजिक आर्थिक स्थिति भएका व्यक्तिहरूसँग यो प्रविधि प्रयोग गर्ने वा पहुँच गर्ने क्षमता नहुन सक्छ। यसबाहेक, अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरू, वृद्धवृद्धाहरू र एक्लो व्यक्तिहरू जस्ता कमजोर समुदाय वर्गहरूले सामान्य जनसंख्या जस्तै प्रतिक्रिया दिन असमर्थताको कारणले गर्दा विशिष्ट चुनौतीहरूको सामना गर्छन्।
प्राकृतिक प्रकोपको समयमा सामाजिक सञ्जालमा हुने गलत जानकारी एउटा महत्त्वपूर्ण चुनौती बनेको छ, जसले गर्दा सार्वजनिक भ्रम, आतंक र अविश्वास बढ्ने सम्भावना हुन्छ। संकटको समयमा समयमै अद्यावधिकहरूको लागि व्यक्तिहरू सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्महरूमा भर पर्छन्, यद्यपि यी प्लेटफर्महरूले अप्रमाणित र भ्रामक जानकारीको द्रुत प्रसारलाई पनि सहज बनाउँछन्। फलस्वरूप, गलत जानकारीले आपतकालीन प्रतिक्रिया प्रयासहरूलाई बाधा पुर्यासउन सक्छ, स्रोतहरूलाई गलत दिशामा निर्देशित गर्न सक्छ र प्रकोपको वास्तविक गम्भीरताको बारेमा सार्वजनिक धारणालाई विकृत गर्न सक्छ।
प्राकृतिक प्रकोपको समयमा सामाजिक सञ्जालमा हुने गलत जानकारी एउटा महत्त्वपूर्ण चुनौती बनेको छ, जसले गर्दा सार्वजनिक भ्रम, आतंक र अविश्वास बढ्ने सम्भावना हुन्छ। संकटको समयमा समयमै अद्यावधिक जानकारीका लागि व्यक्तिहरू सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्महरूमा भर परे तापनि, यी प्लेटफर्महरूले अप्रमाणित र भ्रामक जानकारीको द्रुत प्रसारलाई पनि सहज बनाउँछन्। फलस्वरूप, गलत जानकारीले आपतकालीन प्रतिक्रिया प्रयासहरूलाई बाधा पुर्यालउन सक्छ, स्रोतहरूलाई गलत दिशामा निर्देशित गर्न सक्छ र प्रकोपको वास्तविक गम्भीरताको बारेमा सार्वजनिक धारणालाई विकृत गर्न सक्छ। प्राकृतिक प्रकोपको समयमा, सामाजिक सञ्जालले दोधारे तरवारको रूपमा काम गर्दछ: यसले द्रुत सञ्चार र समुदाय समन्वयलाई सक्षम बनाउँछ, तर अप्रमाणित वा गलत जानकारीको फैलावटले संकट प्रतिक्रियालाई गम्भीर रूपमा कमजोर बनाउँछ।
गलत जानकारीको प्राथमिक प्रभाव:
परिचालन अवरोधहरू: भ्रामक पोस्टहरू - जस्तै नक्कली निकासी आदेशहरू, पुरानो आपतकालीन आश्रय स्थानहरू, वा बाँध फुटेको गलत रिपोर्टहरू - ले महत्वपूर्ण पहिलो-प्रतिक्रियाकर्ता स्रोतहरूलाई वास्तविक आपतकालीन क्षेत्रहरूबाट टाढा लैजान्छ।
सार्वजनिक आतंक र हानिकारक कार्यहरू:
उच्च तनावपूर्ण वातावरणले भाइरल अफवाहहरूको लागि संवेदनशीलता बढाउँछ, जसले गर्दा अनावश्यक रूपमा स्थानान्तरण, असुरक्षित व्यवहार, वा झूटा अवस्थाहरूको कारणले गर्दा सहायता खोज्न अनिच्छुकता (जस्तै, अनिवार्य परिचयपत्र जाँच वा आश्रयस्थलहरूमा शुल्क सम्बन्धी हल्लाहरू) निम्त्याउँछ।
सार्वजनिक विश्वासको क्षय: जब भ्रामक सामग्रीले आधिकारिक विपद् सञ्चारलाई उछिन्छ, सरकारी निकाय र मानवीय एजेन्सीहरूमाथि जनताको विश्वास घट्छ, जसले दीर्घकालीन पुनर्लाभ र भविष्यको चेतावनी प्रणालीलाई जटिल बनाउँछ।
स्रोतको गलत बाँडफाँड: सहायताको लागि गलत अनुरोधले प्रभावित नभएका क्षेत्रहरूमा आपूर्तिमा अत्यधिक गिरावट ल्याउँछ भने अत्यन्त आवश्यक परेका पृथक समुदायहरूलाई बेवास्ता गरिन्छ।
प्राकृतिक प्रकोपको समयमा गलत सूचनालाई सम्बोधन गर्ने एउटा प्रमुख चुनौती यस्ता घटनाहरूको समय र तत्कालता हो। तिनीहरू प्रायः थोरै चेतावनीका साथ हुन्छन्, तयारीको लागि न्यूनतम समय छोड्छन्। उदाहरणका लागि, आँधीबेहरीको केही दिन अगाडि नै भविष्यवाणी गर्न सकिन्छ, तर यसको प्रभाव सामान्यतया अचानक र गम्भीर हुन्छ। प्राकृतिक प्रकोपहरूको यो द्रुत सुरुवात र वृद्धिले सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्महरूमा गलत सूचनाको फैलावटलाई अनौठो तरिकाले बढाउन सक्छ। यस कारणले गर्दा, प्राकृतिक प्रकोपको सन्दर्भमा विशेष गरी गलत सूचनाको जाँच गर्नाले संकट सञ्चारमा सामाजिक सञ्जालको भूमिकामा बहुमूल्य अन्तर्दृष्टि प्रदान गर्दछ।
सामाजिक सञ्जाल मार्फत गलत सूचना फैलाउँदा प्राकृतिक प्रकोपको समयमा सहायता र राहत कार्यको प्रशासनमा गम्भीर बाधा पुग्छ किनकि यसले गलत सूचना, अफवाह र गलत जानकारीको फैलावटलाई कम गर्न र प्रतिरोध गर्न पहिलो प्रतिक्रियाकर्ताहरूको प्रयासमा बाधा पुर्यावउँछ र सरकार, मिडिया र गैर-सरकारी संस्थाहरू (गैरसरकारी संस्थाहरू) मा जनताको विश्वास घटाउँछ, जुन प्रायः पीडित र अधिकारीहरू दुवैको लागि सम्पर्कको पहिलो बिन्दु हुन्छन् किनभने तिनीहरू क्षेत्र र समुदायसँग परिचित छन्।
सामाजिक सञ्जाल सञ्चार र जानकारीको एक प्रमुख स्रोतको रूपमा देखा परेको छ; प्राकृतिक प्रकोपको समयमा यसको सान्दर्भिकतालाई बेवास्ता गर्न सकिँदैन किनकि यो सरकार र विपद् राहत संस्थाहरूले सहायता र राहतसँग सम्बन्धित स्रोतहरू र सञ्चारहरू तुरुन्तै प्रसार गर्ने उपकरणको रूपमा प्रयोग गर्छन्। विपद्को समयमा, सामाजिक सञ्जाल प्रभावित जनसंख्याको लागि राहत स्रोतहरूको जानकारी पहुँच गर्न प्राथमिक स्रोतको रूपमा देखा परेको छ; सरकारी सहायताको लागि सहायता स्रोतहरू र आधिकारिक सरकारी च्यानलहरू प्रदान गर्ने सामुदायिक मञ्चहरूले राहत पहलहरूको कुशल र समयमै प्रशासनलाई सक्षम बनाएका छन्।
यद्यपि, सामाजिक सञ्जालको प्रकृतिलाई ध्यानमा राख्दै, प्राकृतिक प्रकोपको समयमा गलत सूचनाको जोखिम पनि एक प्राथमिक चिन्ताको रूपमा देखा परेको छ जसले प्राकृतिक प्रकोपको समयमा सहायता प्रशासनलाई गम्भीर रूपमा बाधा पुर्या उँछ। विपद्-मिथ्या सूचना नेटवर्कले उनीहरूको सबैभन्दा जोखिममा रहेका समुदायहरू विरुद्ध केही सनसनीपूर्ण प्रभावशाली अभियानहरू प्रदान गर्दछ। प्राकृतिक प्रकोपको समयमा भरपर्दो स्रोतहरू खोज्ने पीडितहरू प्रायः दुर्गम अभियानहरूमा पुग्छन् र आवश्यक स्वास्थ्य सेवामा ढिलाइ वा पहुँचको अभाव अनुभव गर्न सक्छन्, जसले गर्दा उनीहरूको पुनर्प्राप्ति र बाँच्नमा उल्लेखनीय असर पर्छ। यो ढिलाइले विपद्बाट प्रभावित व्यक्तिहरूमा चिकित्सा अवस्था बिग्रन सक्छ र मृत्युको संख्या बढ्न सक्छ। पीडितहरूसँग सहयोग खोज्न उपयुक्त एजेन्सीहरूको बारेमा स्पष्ट जानकारीको अभाव हुन सक्छ, जसले गर्दा भ्रम र मद्दत प्राप्त गर्न ढिलाइ हुन सक्छ।
यसका साथै, अनलाइनमा फैलिएको गलत सूचनाको ठूलो मात्राले सरकारी निकायहरू, मानवीय संस्थाहरू र स्वास्थ्य प्रणालीहरूका लागि ठूलो चुनौती खडा गर्छ, जुन संस्थाहरू विपद् प्रतिक्रियाको विरोधाभासपूर्ण रूपमा केन्द्रबिन्दु हुन्। यी चुनौतीहरूको सामना गर्न, विपद्को समयमा जानकारीको अखण्डता सुनिश्चित गर्न सरकारहरू, सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्महरू र जनता बीच समन्वित प्रयासहरू आवश्यक छन्।